Het gouden been.
Gekregen van Lucas Veurink.

Jean-Pierre is in het leger van Napoleon belast met de speciale bewaking van Napoleon. Vol vuur verdedigt hij zijn baas en tijdens een felle strijd raakt hij zwaar gewond, als hij zich voor Napoleon werpt om kogels en messen op te vangen. Zijn been moet worden geamputeerd (zonder verdoving, in het open veld, met een stomp mes uiteraard) en als dank van Napoleon krijgt hij een gouden kunstbeen. Tijdens een volgende strijd sneuvelt Jean-Pierre en zijn compaan Jacques pikt het gouden been van het lijk en verstopt dat, na de strijd, in zijn huis. 's Nachts komt de geest van Jean-Pierre het gouden been ophalen. De eerste nacht komt de geest tot aan de voordeur, de tweede nacht tot halverwege de trap, de derde nacht tot de overloop en de vierde nacht tot aan het voeteneind van Jacques' bed, telkens "geestig" roepend: " Wie heeft er mijn been, wie heeft er mijn gouden been?" In de vierde nacht, als de geest aan het voeteneind staat, schreeuw je luid: "JIJ HEBT MIJN BEEN!", terwijl je een aantal kinderen die vooraan staan beet grijpt.
(Ook kun je dit verhaal in een donkere slaapzaal vertellen, waarbij je vooraf een aantal meisjes naast elkaar zet, bovenop het stapelbed. Je kunt ze dan bij de benen grijpen.)