Drup, drup, slurp, slurp.

Marie ligt in bed en haar hond ligt aan het voeteneind. Net toen ze in bed lag, hoorde ze: drup, drup, slurp, slurp. Zou er een kraan lekken?, dacht Marie.  Ze ging naar beneden en keek of de kraan lekte. Maar ... de kraan lekte niet, dus ging Marie weer in bed liggen. En weer hoorde ze: drup, drup, slurp, slurp. Ze ging naar de badkamer om te kijken of de kraan daar open stond, maar die stond ook niet open. Dus ze ging naar de zolder om te kijken of de kraan daar open stond. Maar toen ze keek schrok ze, want ze zag .... haar hond met de poten aan elkaar gebonden en er drupte bloed uit zijn nek. En er zat een gat door zijn nek met een touwtje erdoor en aan het touwtje hing een briefje en op dat briefje stond met grote, dikke letters: MOORDENAARS KUNNEN OOK LIKKEN.

Versie van Lara:
Er was eens een student, zij was altijd heel bang en ze had een hondje. Ze was gewend dat de hond bij haar in bed sliep. En als ze dan 's nachts iets hoorde wat ze niet vertrouwde, dan zou de hond 1 of 2 keer aan haar voet likken, dat was het teken dat het veilig was. Maar als hij 3 keer likte, was er iets gaande. Op een nacht hoorde ze iets en de hond likte 2 keer. Ze sliep weer rustig verder. De volgende nacht hoorde ze weer iets, maar de hond likte nu 3 keer. Ze werd bang en verzamelde al haar moed om naar beneden te gaan. Ze zocht het hele huis door, maar toen ze in de badkamer kwam.... vond ze haar hondje opgehangen. Met bloed stond op de spiegel geschreven : MOORDENAARS KUNNEN OOK LIKKEN!!